अब कुरा गरौ आर्थिक हिसाबको । ६८ साललाई ‘लक्की’ नै मान्नुपर्छ । वर्षौको परम्परा तोड्दै समयमा नै बजेट आयो तर त्यो पनि हात्ती आयो हात्ती आयो फुस्स भने जस्तो मात्रै भयो । आर्थिक वर्षको ९ महिना सकिदासम्म पनि पूजीगत खर्च खासै गर्न नसेको कुरा अर्थ मन्त्रालयले लाजै पचाएर अस्ति भर्खर भन्यो । अब यस्तो स्थितिमा आर्थिक वृद्धिदरका कुरा बिहारलाई नै छाडिदिए जाति होला, किन बेकारमा विश्लेषण गरेर नदुखेको टाउको दुखाउनु । अनि इन्धन्, भाडा र बजार भाउ सँग सँगै बडेको घरवेटीको भाउले बाँच्न हम्मे हम्मे नै पारी सक्यो, त्यै पनि कोइ चूँ नगरेको देख्दा कहिलेकाही आफैँ चूँ गर्छु, कसैले सुनेको भए त मारीदिनु !
६८ सालको चर्चा गरीरहँदा नेपाली चलचित्र (हुन नसकेको) उद्योगको कुरा नगर्दा अलि सौताको ब्यवहार गरे जस्तो होला । नेपाली चलचित्र (हुन नसकेको) उद्योगमा संकटकालको घोषणाको कुरा हुनै लाग्दा बजारमा ‘लुट’ चोलि उदारेर इज्जत बचायो । धन्य, तिमीले चोलि उदारेछौ भन्नेहरु कति निस्किए कति ! अब अरु चलचित्र त नेपाली नै होइनन् बस् ९० देखि ९५ सम्म बनेका विदेशी चलचित्रका छाँयाप्रति हुन, नपत्याए पोस्टर हेरेर पनि अलि अलि छनक पाउन सकिन्छ । अब, लुट जस्ता मौलिक चलचित्र बनायो भने कमाउन सकिन्छ, फ्लिम बनाउन पैसा, बल भन्दा पनि दिमाग चाहिन्छ पासा दिमाग,
भन्ने सबै निर्माता–निर्देशकलाई चेतना भया !
प्र–हरीका ठूल्ठूला सा’बहरुलाई सदर खोर पु¥याउँदा खाँटी–खाँटी राष्ट्रसेवक र जनताप्रमीले स्वागत गर्दा सुडान प्रकरणको रक्सीको ढ्याउ पचाउन अलि सजिलो भयो होला । यस हिसाबमा, अख्तिार र अदालतले हामी पनि काम गर्न सक्छौ है भनेर दिएको सङ्केत राम्रै लाग्यो । यसले नेताहरुलाई अलि अत्याएको पक्कै छ नत्र पहिले नै स्वतन्त्र न्यायपालिकामा सहमति बनि सक्थ्यो । साथसाथै, जेठ १४ लाई सबैले अन्तिम म्याद मान्नै पर्छ भनेर गरेको निर्यण पनि स्वागत योग्य हो, म कुनै पार्टीको कार्यकता होइन, त्यै भएर पनि खुलेरै स्वागत गर्छु ।
राष्ट्रिय खेलकुदको सफल आयोजन गर्यौ भनेर मख्ख परिरहेका सुदुर पश्चिमका जनतालाई बन्दोबस्ती र लगानीका हिसाबमा राज्यले ढुङ्ग्राले हानेकोमा भने अमिलो पक्कै भएको छ । खेलाडीहरुले पनि नाक खुम्च्याउनु खुम्च्याए, खुसी फर्केका मान्छे भनेको युवराज लामा मात्रै होलान, सबै भन्दा बडि मेजमानी खाएर, अरुको त कन्त विजोग । तर ए.एफ.सीको सफल आयोजन भने रामै्र कुरा हो, हामीले बेहोरेको हार बिर्सन हो भने । तर कसरी पो बिर्सनु, हामी यसपाला पनि सधैँ जस्तो गोल ठोक्नमै चुक्यौ । गोली मात्रै ठोक्न जान्ने गोर्खेको जात, गोल के ठोक्थ्यो भनेर खीसी गर्नेको मुखमा ताला लगाउन नसकेकोमा चैँ अलि मन पोलेको छ । त्यसो त क्रिकेटमा त नेपालले कमाल गरेकै हो नि । सबै भन्दा पुछारमा रहेका हामी सातौ भएर आयौँ त्यो पनि केन्या जस्तो देशलाई हराएर । अर्को टी–ट्वान्टी वल्र्डकपमा हामी पक्कै पुग्छौं ।
समग्रमा अब मेरा कुरा गर्दा चैँ, ६८ साल पनि लगभग अर्काको पैसामा घुमेरै बिताइयो, यसपाला ६९मा पनि त्यो क्रम वैशाखै देखि शुरु हुदैछ, आशा छ यो वर्ष चैँ नेपाल घुमेर सक्छु होला, सकिन भने तपाईलाई खबर गर्छु, सहयोग गर्नुहोला । हवस् त, अब अर्को सालमा भेटौँला, तपाईको राजनैतिक त भन्दिन, व्यक्तिगत र पेशागत जिवनमा सोचे जस्तो राम्रो, राम्री होस्, हाम्रो देशले नि संविधान पाओस्, काठमाडौंले फ्लाईओभर र मेलम्ची पाओस्, सबैको भलो होस । जदौ ।
